... i umieścił tam człowieka...

Autumn by Nicolas Poussin. Grapes of the Promised Land.

Witam serdecznie na stronie Ogrodu Biblijnego w Rosow !

Ze słowami "ogród biblijny" łączy mi się wiele obrazów. Należa do nich liczne malarskie wyobrażenia ogrody rajskiego - Edenu. Eden, ogród na wschodzie, jest wyrazem pierwotnej wspólnoty Boga z czlowiekiem. Została ona zaprzepaszczona przez grzech człowieka. Więcej na temat tej rzeczywistości mówi artykuł ks. prof. Mariusza Rosika, który znajduje się pod przyciskiem "Ogród biblijny - projekt". Eden nie jest tą przestrzenią, o której myślę "ogród  biblijny".

Obrazem, symbolem, ogrodu biblijnego w moich myślach jest inna scena biblijna. Zwiadowców izraelskich niosących owoce Ziemi Obiecanej, a zwłaszcza wielką kiść winogron. Myślę o ich trudzie i podziwie, jaki mają w sercu dla tego co widzieli. Ziemia obiecana z której wracają, jest obietnicą obfitości. Tym jest ogród biblijny, obietnicą obfitości.

Ogród biblijny i ta strona, o nim opowiadająca, łączy w sobie dwie rzeczywistości: słowo i miejsce.

SŁOWO to słowo Boga tak, jak je nam przekazuje Biblia.

MIEJSCE to ogród, uprawiany ręką człowieka. Ogród to, coś więcej niż teren zielony. To owoc kultury człowieka, tego jak człowiek rozumie siebie, otaczający go świat i jak potrafi te rzeczywistości kształtować.

Ogród, do którego zapraszam, to przede wszystkim miejsce. Znajduje się ono w Rosow tuż przy granicy polsko-niemieckiej. Na kolejnych stronach znajdują się zaproszenia do MIEJSCA (aktualności, wydarzenia, projekt) i do SŁOWA (słowo boże, literatura). 

"Ogród Biblijny" to projekt. W jego centrum jest człowiek w swoim naturalnym  środowisku. Miejscu i projektowi patronuje ona Matka Boża z ikony kałuskiej.

Zachęcam do lektury poniższego fragmentu Pisma Świętego. Mówi on o Ziemi Obiecanej, którą Bóg daje swojemu ludowi. Ta ziemia jest jak ogród, w którym lud Boży będzie realizował Boża wolę.

Poniższych tekst mówi także o człowieku. Jest on "zwiadowcą". W ten sposób myślę trochę o nas, Polakach, żyjących na pograniczu polsko-niemieckim. Jesteśmy jak "zwiadowcy". Wchodzimy w nowe, nieznane. A przecież ta ziemia staje się nasza. Zwiadowcy niosący wielką kiść winogron są obietnicą obfitości.

Odezwał się znowu Pan do Mojżesza tymi słowami: «Poślij ludzi, aby zbadali kraj Kanaan, który chcę dać synom Izraela. Wyślecie po jednym z każdego pokolenia ich przodków, tych wszystkich, którzy są w nich książętami». Wysłał ich więc Mojżesz zgodnie z rozkazem Pana z pustyni Paran, a byli ci mężowie wodzami Izraelitów. A oto ich imiona: (...) Mojżesz posłał ich celem zbadania ziemi Kanaan, mówiąc: «Idźcie przez Negeb, a następnie wstąpcie na góry. Zobaczcie, jaki jest kraj, a mianowicie jaki lud w nim mieszka, czy jest silny czy też słaby, czy jest liczny, czy też jest go mało. Jaki jest kraj, w którym on mieszka: dobry czy zły, i jakie miasta, w których on mieszka: obronne czy bez murów? Dalej, jaka jest ziemia: urodzajna czy nie, zalesiona czy bez drzew? Bądźcie odważni i przynieście coś z owoców tej ziemi».

A był to właśnie czas dojrzewania winogron. Wyruszyli więc i badali kraj od pustyni Sin aż do Rechob, u Wejścia do Chamat. Ciągnęli przez Negeb i przybyli do Hebronu, gdzie przebywali Achiman, Szeszaj i Talmaj - Anakici. Hebron został zbudowany siedem lat wcześniej niż Soan w Egipcie. Przybyli aż do doliny Eszkol. Tam odcięli gałąź krzewu winnego razem z winogronami i ponieśli ją we dwóch na drągu; do tego zabrali jeszcze nieco jabłek granatu i fig. Miejsce to nazwano doliną Eszkol, ze względu na winogrona, które tam Izraelici odcięli. ».

Pismo Święte ; Księga Liczb roz. 14



NAJBLIŻSZA MSZA ŚWIĘTA

21 grudnia 11:00 msza św. w Rosow IV Niedziela Adewntu

UWAGA: poświęcenie świec na stół wigiljny

przed mszą (od 10:30) możliwość spowiedzi

NOWOŚCI

MSZA ŚWIĘTA w języku polskim

KOŚCIÓŁ św. Szczepana (hl. Stephanos) w Gartz

23 listopada 15:00

terminy kolejnych mszy (naciśnij tu)

MODLITWA

 

Przekazuję poniższą modlitwę zaczerpniętą z dokumentu papieża Franciszka. Zachęcam do częstego korzystania z niej. Jest to modlitwa radości życia chrześcijańskiego.

 

Panie, pozwoliłem się oszukać, znalazłem tysiąc sposobów, by uciec przed Twoją miłością, ale jestem tu znowu, by odnowić moje przymierze z Tobą.

Potrzebuję Cię.

Wybaw mnie ponownie, Panie,

weź mnie w swoje odkupieńcze ramiona.

 

Franciszek, Adhortacja apostolska Evangelii Gaudium, 2013, p. 3